Michał Asman – niezależny analityk ustawy o pomocy społecznej, autor raportów o nieprawidłowościach w OPS i SKO, publicysta OPS.pl. 
Od 2024 r. prowadzę systemowe analizy dotyczące odpłatności za DPS, wywiadów środowiskowych oraz błędów proceduralnych w pomocy społecznej.

Specjalizuję się w wykładni kluczowych przepisów ustawy o pomocy społecznej (art. 5, 61, 64, 103 ust. 2, 107).
Moje publikacje ujawniają najczęstsze naruszenia prawa, w tym:

- błędne stosowanie kryteriów dochodowych zamiast art. 103 ust. 2,
- mylenie alimentacji z odpłatnością administracyjną,
- obciążanie wnuków bez podstawy prawnej,
- pomijanie art. 5 przy osobach mieszkających za granicą,
- nieprawidłowe prowadzenie wywiadów środowiskowych,
- błędne ustalanie katalogu osób zobowiązanych.

Moje analizy są wykorzystywane przez pracowników OPS, organy samorządowe i osoby przygotowujące się do kontroli SKO i WSA.
Celem mojej pracy jest przywrócenie zgodności praktyki z literalną wykładnią ustawy oraz uporządkowanie procedur, które od lat budzą wątpliwości w pomocy społecznej.

Moje publikacje na OPS.pl
Pełna lista artykułów, analiz i raportów dostępna jest tutaj:

• organ musi badać możliwości,
• nie wolno ustalać opłaty wyłącznie na podstawie kryteriów,
• możliwości to sytuacja osobista, zdrowotna, rodzinna i majątkowa,
• pominięcie możliwości narusza art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a.
NSA oddalił skargę SKO, które twierdziło, że wystarczy sam dochód.Sąd uznał to stanowisko za błędne.




Postępowanie karne w sprawie nadużyć OPS/SKO/WSA – oficjalne stanowisko prokuratury, którą osobiście znam i pomogłem zgłosić

2026-06-03 21:19:35, komentarzy: 0

W pierwszej części („Nadużycia OPS? Opisuję sprawę, którą osobiście znam i pomogłem zgłosić…”) przedstawiłem szczegółowy opis mechanizmu naruszeń, które doprowadziły mnie do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez pracowników OPS, SKO oraz organu nadzoru wojewódzkiego.

 

Dziś publikuję kolejny etap tej sprawy — oficjalne stanowisko prokuratury dotyczące dalszego biegu postępowania.
To ważny moment, bo pokazuje, że inicjatywa obywatelska ma realną moc, a rzetelnie opisane naruszenia nie pozostają bez reakcji.


 

1. Prokuratura potwierdziła możliwość popełnienia przestępstwa z art. 231 §1 k.k.

 

W przesłanym piśmie prokuratura wskazała jednoznacznie, że opisane przeze mnie działania urzędników:

  • ośrodka pomocy społecznej,
  • samorządowego kolegium odwoławczego,
  • organu nadzoru wojewódzkiego,

 

mogą wypełniać znamiona przestępstwa przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków.

To oznacza, że zawiadomienie zostało potraktowane poważnie i formalnie.


 

2. Prokuratura uznała, że wszystkie naruszenia tworzą jeden ciąg zdarzeń

 

W piśmie podkreślono, że:

  • ukrycie wniosku,
  • nielegalny wywiad,
  • błędne ustalenie dochodu,
  • obciążenie osoby niezobowiązanej,
  • błędy SKO,
  • pozorne działania organu nadzoru,

pozostają w ścisłym związku przedmiotowym i podmiotowym.

To oznacza, że nie są to pojedyncze błędy, lecz spójny mechanizm, który należy badać łącznie.


 

3. Sprawa została przekazana do jednostki właściwej do prowadzenia postępowania

 

Prokuratura ustaliła, że:

  • sprawa powinna być rozpoznana łącznie,
  • właściwość wynika z miejsca pierwszych naruszeń,
  • dalsze czynności ma prowadzić prokuratura rejonowa właściwa dla obszaru działania OPS.

 

To oznacza, że:

  • zawiadomienie zostało formalnie przyjęte,
  • sprawa otrzymała sygnaturę,
  • postępowanie przygotowawcze zostało uruchomione,
  • organy administracyjne nie mają wpływu na dalszy bieg sprawy.

 

4. Dlaczego to pismo jest tak ważne?

Wiele osób w Polsce słyszy od urzędników:

  • „SKO nas potwierdziło”,
  • „WSA oddalił skargę”,
  • „wojewoda nie widzi problemu”.

 

Tymczasem prokuratura jasno wskazuje:

  • SKO bada tylko decyzję administracyjną,
  • WSA bada tylko procedurę,
  • wojewoda wykonuje nadzór administracyjny,
  • żaden z tych organów nie bada odpowiedzialności karnej urzędnika.

 

W postępowaniu karnym liczy się:

czyn, zamiar, skutki i odpowiedzialność osobista funkcjonariusza publicznego.


 

**5. Dlaczego ta sprawa w ogóle ruszyła?

Bo to ja ją zainicjowałem**

To postępowanie nie powstało z urzędu.
Nie zostało wszczęte przez OPS, SKO ani wojewodę.

 

Powstało dlatego, że:

samodzielnie opisałem mechanizm nadużyć, zebrałem dokumenty i złożyłem zawiadomienie.

To pokazuje, że:

  • obywatel może uruchomić postępowanie karne,
  • rzetelna dokumentacja ma znaczenie,
  • system reaguje, gdy naruszenia są opisane jasno i kompleksowo.

 

6. Co to oznacza dla innych osób w podobnej sytuacji?

 

Każdy, kto doświadczył:

  • ukrycia wniosku,
  • nielegalnego wywiadu,
  • fikcyjnego dochodu,
  • obciążenia osoby niezobowiązanej,
  • pominięcia art. 103 ust. 2,
  • automatyzmu kryteriów,
  • pozornych odpowiedzi organów nadzoru,

może złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

 

Prokuratura nie bada „interpretacji przepisów”, lecz:

  • czy urzędnik działał zgodnie z prawem,
  • czy nie przekroczył uprawnień,
  • czy nie wyrządził szkody obywatelowi.

 

7. Co dalej?

Na tym etapie:

  • sprawa jest w toku,
  • prokuratura prowadzi własne czynności,
  • OPS, SKO, WSA i wojewoda nie mają wpływu na jej przebieg.

 

8. Powiązanie z wcześniejszym artykułem

Ten tekst jest naturalną kontynuacją:

„Nadużycia OPS? Opisuję sprawę, którą osobiście znam i pomogłem zgłosić…”

Tam opisałem mechanizm.
Tutaj opisuję reakcję prokuratury.


 

9. Podsumowanie

 

Pismo prokuratury pokazuje jedno:

**Nadużycia OPS, SKO i organów nadzoru nie są „błędami administracyjnymi”.

Mogą być przestępstwem.**

A ta sprawa ruszyła tylko dlatego, że jedna osoba nie zgodziła się na milczenie i sama zainicjowała postępowanie.

« powrót

Dodaj nowy komentarz