Michał Asman – niezależny analityk ustawy o pomocy społecznej, autor raportów o nieprawidłowościach w OPS i SKO, publicysta OPS.pl. 
Od 2024 r. prowadzę systemowe analizy dotyczące odpłatności za DPS, wywiadów środowiskowych oraz błędów proceduralnych w pomocy społecznej.

Specjalizuję się w wykładni kluczowych przepisów ustawy o pomocy społecznej  art.1, art.2, art.3, art.5, art.61 ust 1, art.61 ust 2, art 64, art.103 ust. 2,art. 107.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Moje publikacje ujawniają najczęstsze naruszenia prawa, w tym:
- Każda procedura w pomocy społecznej - w tym ustalanie odpłatności za DPS — musi bezwzględnie zaczynać się od trzech przepisów ustrojowych oraz ich oficjalnej wykładni. To one określają cel, misję i granice działania OPS. To one decydują, czy dalsze czynności urzędników są w ogóle legalne.

Art. 1 u.p.s. — ustawa określa zadania pomocy społecznej, rodzaje świadczeń, zasady ich udzielania, organizację systemu oraz tryb kontroli. To zamknięty katalog kompetencji, którego OPS nie może rozszerzać.
Art. 2 ust. 1 u.p.s. — pomoc społeczna ma umożliwiać przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, a nie je pogłębiać.
Art. 3 ust. 1 u.p.s. — pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny, umożliwiając im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.
Wykładnia MPiPS SPS‑023‑419/08 — umowa o odpłatność nie może doprowadzić rodziny do ubóstwa.

Jeśli OPS zaczyna od sztywnych kryteriów, tabel, dochodu współmałżonka lub „praktyki urzędu”, działa poza ustawą. Pominięcie fundamentów jest rażącym naruszeniem prawa pierwszego rzędu.
        -------------        ----------------------        --------------------      ------------------                ------------------
- błędne stosowanie kryteriów dochodowych zamiast art. 103 ust. 2 dochody do mozliwości,
 W pomocy społecznej sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Tutaj „zstępni” i „wstępni” nie odnoszą się do całej rodziny, lecz wyłącznie do mieszkańca DPS. To fundamentalna różnica, którą OPS‑y od lat ignorują, próbując przenosić definicje z KRO na grunt ustawy o pomocy społecznej. Tymczasem u.p.s działa w zupełnie innym porządku prawnym - publicznym, a nie prywatnym - i posługuje się tymi pojęciamiw sposób techniczny, nie genealogiczny
przez mylenie alimentacji z odpłatnością administracyjną, art. 61 ust1.
 
Kolejność osób zobowiązanych (art. 61 ust. 1) Osoby zobowiązane do wniesienia opłaty za pobyt w DPS występują w następującej kolejności:
1.Mieszkaniec domuw przypadku osób małoletnich obowiązek spoczywa na przedstawicielu ustawowym z dochodów dziecka 
2.Małżonek mieszkańca.
3.zstępni to wyłącznie dzieci mieszkańca DPS przed wstępni to wyłącznie rodzice mieszkańca DPS
4..Gmina, z której osoba została skierowana do DPS – uczestniczy wyłącznie w przypadku, gdy osoby wymienione powyżej nie pokrywają pełnej odpłatności.

W ustawie nie ma żadnego przepisu obejmującego wnuki ani prawnuków.

- obciążanie wnuków bez podstawy prawnej,
- pomijanie art. 5 przy osobach mieszkających za granicą,
- nieprawidłowe prowadzenie wywiadów środowiskowych,
- błędne ustalanie katalogu osób zobowiązanych.

Moje analizy powinny być wykorzystywane zarówno w odwołaniach, jak i w sprawach kierowanych przeciwko pracownikom gminnym za przekroczenie uprawnień z prawa karnego (art. 231 k.k.), cywilnego (art. 417 k.c.) oraz przepisów k.p.a. do Prokuratury Krajowej, Okręgowej lub Regionalnej. Stanowią one materiał dowodowy wykazujący, że OPS, SKO i WSA świadomie wydają decyzje niezgodne z literalną wykładnią ustawy o pomocy społecznej, co umożliwia ich obalanie w postępowaniach. Jednocześnie obalają interpretacje MRPiPS, które mimo wieloletniej wiedzy o nieprawidłowościach celowo utrzymują nieprecyzyjne przepisy, tworząc przestrzeń do ich dowolnego, fiskalnego stosowania

Celem mojej pracy jest przywrócenie zgodności praktyki z literalną wykładnią ustawy oraz uporządkowanie procedur, które od lat budzą wątpliwości w pomocy społecznej.

Pobierz pliki


Sprzedaż domu a odpłatność za DPS – najczęstszy błąd OPS ów

2026-05-26 20:35:41, komentarzy: 0

Na forum OPS.pl pojawiło się pytanie o zmianę odpłatności za DPS po sprzedaży domu przez mieszkańca. Odpowiedzi, które się tam pojawiły, pokazują, jak głęboko zakorzenione są błędne praktyki stosowane w OPS‑ach od lat. W tym artykule wyjaśniam, dlaczego sprzedaż domu nie jest dochodem, dlaczego nie stosuje się art. 98a ani art. 106 ust. 5, i dlaczego próg 10% nie ma żadnego związku z odpłatnością za DPS.


 

Sprzedaż domu to majątek, nie dochód

 

W pytaniu z forum opisano sytuację, w której mieszkaniec DPS sprzedał dom za 50 tys. zł i nie poinformował o tym OPS. W odpowiedziach natychmiast pojawiły się sugestie, aby zmieniać decyzję wstecz, stosować art. 98a UPS, art. 106 ust. 5 UPS, a nawet wyrok WSA dotyczący świadczeń pieniężnych.

 

Problem polega na tym, że sprzedaż domu nie jest dochodem w rozumieniu art. 8 ustawy o pomocy społecznej. Dochód to przychód z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, a nie jednorazowa sprzedaż majątku. To oznacza, że kwota ze sprzedaży domu nie może wpływać na odpłatność za DPS.


 

Art. 98a UPS nie ma zastosowania do DPS

 

W wielu OPS‑ach utrwaliło się przekonanie, że art. 98a można stosować do wszystkiego, co „nie zostało zgłoszone”. Tymczasem przepis ten dotyczy wyłącznie świadczeń pieniężnych pobranych nienależnie. Odpłatność za DPS nie jest świadczeniem pieniężnym, nie jest wypłatą i nie jest zasiłkiem. Nie można więc żądać zwrotu kosztów DPS na podstawie art. 98a.


 

Art. 106 ust. 5 również nie dotyczy DPS

 

Kolejny często powtarzany błąd to stosowanie art. 106 ust. 5 UPS, który pozwala zmieniać decyzje dotyczące świadczeń pieniężnych. Odpłatność za DPS jest świadczeniem niepieniężnym, regulowanym wyłącznie art. 61 UPS. Nie ma żadnej podstawy prawnej, aby zmieniać decyzję o odpłatności za DPS wstecz.

 


 

Próg 10% nie ma żadnego związku z DPS

 

W pytaniach o odpłatność za DPS regularnie pojawia się wątek „10% zmiany dochodu”. To kolejny mit. Próg 10% wynika z art. 8 ust. 3a UPS i dotyczy wyłącznie ustalania prawa do świadczeń pieniężnych. Nie stosuje się go do odpłatności za DPS, bo ta opiera się na zupełnie innych zasadach.


 

Wyrok II SA/Po 299/25 nie dotyczy DPS

 

W dyskusji przywołano wyrok WSA w Poznaniu, który rzekomo miałby potwierdzać możliwość zmiany decyzji wstecz. Tymczasem wyrok ten dotyczy świadczeń pieniężnych, a nie odpłatności za DPS. Używanie go jako argumentu w sprawach DPS jest błędem merytorycznym.


 

Co może zrobić OPS w takiej sytuacji?

 

W przypadku sprzedaży domu przez mieszkańca DPS OPS może jedynie:

 

Nie ma podstawy prawnej, aby:

 

  • zmieniać decyzję wstecz,
  • naliczać odpłatność od kwoty sprzedaży domu,
  • żądać zwrotu kosztów DPS.

 

Podsumowanie

 

Sprzedaż domu nie jest dochodem i nie wpływa na odpłatność za DPS. Art. 98a i art. 106 ust. 5 nie mają zastosowania do DPS, a próg 10% dotyczy wyłącznie świadczeń pieniężnych. Odpłatność za DPS reguluje wyłącznie art. 61 UPS, a wszelkie próby stosowania innych przepisów prowadzą do błędnych i nielegalnych decyzji.

« powrót

Dodaj nowy komentarz

Ustawa, która miała chronić, została w praktyce przekształcona w narzędzie fiskalne. Ustawa o pomocy społecznej została napisana tak, aby spełniać wymogi Konstytucji i prawa unijnego, jednak ustawodawca nie zapewnił gminom środków na realizację jej zadań. W efekcie powstała przestrzeń, w której przez lata rozwijał się nieformalny układ interpretacyjny. Literalne brzmienie ustawy pozostawało w cieniu, a praktyka urzędnicza zaczęła żyć własnym życiem. Z czasem to właśnie ta praktyka — a nie ustawa — stała się podstawą działania OPS‑ów, SKO oraz sądów administracyjnych. 
Akt prawny, który miał chronić rodzinę, został przekształcony w narzędzie fiskalne, które przez szesnaście lat drenowało rodziny zamiast je wspierać.​

Moje publikacje na OPS.pl
Pełna lista artykułów, analiz i raportów dostępna jest tutaj:

• organ musi badać możliwości,
• nie wolno ustalać opłaty wyłącznie na podstawie kryteriów,
• możliwości to sytuacja osobista, zdrowotna, rodzinna i majątkowa,
• pominięcie możliwości narusza art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a.
NSA oddalił skargę SKO, które twierdziło, że wystarczy sam dochód.Sąd uznał to stanowisko za błędne.