Michał Asmanniezależny analityk systemu pomocy społecznej, autor raportów dotyczących nieprawidłowości w OPS, SKO i WSA. Specjalizuję się w wykładni przepisów ustawy o pomocy społecznej, w szczególności art. 5, 61, 64, 103 ust. 2 oraz art. 107.
W swojej pracy łączę doświadczenie praktyczne z analizą prawną i porównawczą (Polska–Niemcy). Przygotowuję materiały
eksperckie, raporty systemowe oraz propozycje zmian legislacyjnych. W publikacjach opieram się wyłącznie na literalnej wykładni prawa,orzecznictwie sądów administracyjnych oraz oficjalnych interpretacjach ministerialnych. Moim celem jest uporządkowanie praktyki stosowania ustawy i wyjaśnianie zagadnień, które od lat budzą wątpliwości w OPS-ach, SKO i WSA.

Wszystkie analizy mają charakter merytoryczny i systemowy – wskazują, jak prawidłowo stosować przepisy oraz gdzie dochodzi do naruszeń prawa.

⭐ Specjalizacja

- Wykładnia art. 5, 61, 64, 103 ust. 2 i 107 — analiza obowiązków, katalogu osób zobowiązanych, ustalania odpłatności i zasad       prowadzenia postępowań.
Wywiady środowiskowe — w tym wywiady zagraniczne, transgraniczne i problematyka ustalania sytuacji rodzin mieszkających     poza Polską.
- Odpłatność za DPS — analiza błędów OPS, SKO i WSA, w tym mylenia kolejności biologicznej z katalogiem osób zobowiązanych.
- Analiza praktyki OPS, SKO i WSA — identyfikacja systemowych naruszeń prawa i błędnych interpretacji.
- Raporty systemowe i analiza legislacyjna — opracowania dotyczące zmian prawa i praktyki stosowania ustawy.
- Porównania Polska–Niemcy — analiza różnic w modelach pomocy społecznej i procedurach administracyjnych.

Jak OPS-y wprowadzają obywateli w błąd. Analiza dwóch oficjalnych stron: Krotoszyn i Przywidz

2026-05-01 11:46:13, komentarzy: 0

W ostatnich tygodniach przeanalizowałem kilkanaście stron OPS‑ów i GOPS‑ów w całej Polsce. Dwa przykłady — KCUS Krotoszyn i GOPS Przywidz — pokazują, jak głęboko zakorzenione są błędne interpretacje ustawy o pomocy społecznej. To nie są drobne pomyłki. To są systemowe błędy, które wprowadzają obywateli w błąd i prowadzą do bezprawnych obciążeń rodzin.

 

1. Mit 300% jako warunek opłaty — powielany wszędzie

Na obu stronach pojawia się zdanie: „Rodzina płaci, jeśli dochód przekracza 300% kryterium.”
To jest nieprawda. Art. 103 ust. 2 nie zawiera progów, nie odwołuje się do art. 8, nie mówi o 300%, nie mówi o kryteriach. To mit powstały przez pomylenie dwóch różnych przepisów.

 

2. Kryteria stosowane jako pierwszy krok — sprzeczne z ustawą

OPS-y opisują procedurę tak:

  1. sprawdzamy dochód,
  2. sprawdzamy 300%,
  3. ustalamy opłatę.

To odwrócenie procedury. Prawidłowo:

  1. możliwości (art. 103 ust. 2),
  2. dopiero potem kryteria,
  3. porównanie możliwości z kryteriami.

3. Całkowite pominięcie art. 103 ust. 2

Na stronach brakuje informacji o obowiązku ustalenia opłaty w drodze umowy, obowiązku badania możliwości, kosztach życia, kosztach życia za granicą, obciążeniach rodzinnych, zasadzie ochrony rodziny przed ubóstwem.

 

4. Błędne stosowanie art. 61 ust. 2d

OPS-y stosują zasadę: „Po wniesieniu opłaty musi zostać 300% kryterium.”
To nieprawidłowe, bo art. 61 ust. 2d dotyczy tylko decyzji, tylko osób mających możliwości, nie dotyczy umowy, nie dotyczy osób za granicą, nie dotyczy osób bez możliwości.

 

5. Brak informacji o osobach mieszkających za granicą

OPS-y nie informują, że:

  • dochodu osoby mieszkającej za granicą nie wolno przeliczać na PLN,
  • możliwości muszą być liczone w tej samej walucie co koszty,
  • koszty życia za granicą są 2–4 razy wyższe.

6. Pominięcie wykładni i orzecznictwa

Brak SPS‑023‑419/08, brak wyroku NSA I OSK 1620/22, brak zasady ochrony rodziny przed ubóstwem.

 

7. Wniosek

OPS-y powielają mity, mieszają przepisy, ignorują art. 103 ust. 2, stosują kryteria zamiast możliwości, wprowadzają obywateli w błąd, obciążają rodziny ponad ich możliwości. To systemowy chaos wymagający korekty na poziomie ministerstwa.

 

« powrót

Dodaj nowy komentarz