Michał Asman – niezależny analityk ustawy o pomocy społecznej, autor raportów o nieprawidłowościach w OPS i SKO, publicysta OPS.pl. 
Od 2024 r. prowadzę systemowe analizy dotyczące odpłatności za DPS, wywiadów środowiskowych oraz błędów proceduralnych w pomocy społecznej.

Specjalizuję się w wykładni kluczowych przepisów ustawy o pomocy społecznej (art. 5, 61, 64, 103 ust. 2, 107).
Moje publikacje ujawniają najczęstsze naruszenia prawa, w tym:

- błędne stosowanie kryteriów dochodowych zamiast art. 103 ust. 2,
- mylenie alimentacji z odpłatnością administracyjną,
- obciążanie wnuków bez podstawy prawnej,
- pomijanie art. 5 przy osobach mieszkających za granicą,
- nieprawidłowe prowadzenie wywiadów środowiskowych,
- błędne ustalanie katalogu osób zobowiązanych.

Moje analizy są wykorzystywane przez pracowników OPS, organy samorządowe i osoby przygotowujące się do kontroli SKO i WSA.
Celem mojej pracy jest przywrócenie zgodności praktyki z literalną wykładnią ustawy oraz uporządkowanie procedur, które od lat budzą wątpliwości w pomocy społecznej.

Moje publikacje na OPS.pl
Pełna lista artykułów, analiz i raportów dostępna jest tutaj:

• organ musi badać możliwości,
• nie wolno ustalać opłaty wyłącznie na podstawie kryteriów,
• możliwości to sytuacja osobista, zdrowotna, rodzinna i majątkowa,
• pominięcie możliwości narusza art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a.
NSA oddalił skargę SKO, które twierdziło, że wystarczy sam dochód.Sąd uznał to stanowisko za błędne.




Jak OPS-y wprowadzają obywateli w błąd. Analiza dwóch oficjalnych stron: Krotoszyn i Przywidz

2026-05-01 11:46:13, komentarzy: 0

W ostatnich tygodniach przeanalizowałem kilkanaście stron OPS‑ów i GOPS‑ów w całej Polsce. Dwa przykłady — KCUS Krotoszyn i GOPS Przywidz — pokazują, jak głęboko zakorzenione są błędne interpretacje ustawy o pomocy społecznej. To nie są drobne pomyłki. To są systemowe błędy, które wprowadzają obywateli w błąd i prowadzą do bezprawnych obciążeń rodzin.

 

1. Mit 300% jako warunek opłaty — powielany wszędzie

Na obu stronach pojawia się zdanie: „Rodzina płaci, jeśli dochód przekracza 300% kryterium.”
To jest nieprawda. Art. 103 ust. 2 nie zawiera progów, nie odwołuje się do art. 8, nie mówi o 300%, nie mówi o kryteriach. To mit powstały przez pomylenie dwóch różnych przepisów.

 

2. Kryteria stosowane jako pierwszy krok — sprzeczne z ustawą

OPS-y opisują procedurę tak:

  1. sprawdzamy dochód,
  2. sprawdzamy 300%,
  3. ustalamy opłatę.

To odwrócenie procedury. Prawidłowo:

  1. możliwości (art. 103 ust. 2),
  2. dopiero potem kryteria,
  3. porównanie możliwości z kryteriami.

3. Całkowite pominięcie art. 103 ust. 2

Na stronach brakuje informacji o obowiązku ustalenia opłaty w drodze umowy, obowiązku badania możliwości, kosztach życia, kosztach życia za granicą, obciążeniach rodzinnych, zasadzie ochrony rodziny przed ubóstwem.

 

4. Błędne stosowanie art. 61 ust. 2d

OPS-y stosują zasadę: „Po wniesieniu opłaty musi zostać 300% kryterium.”
To nieprawidłowe, bo art. 61 ust. 2d dotyczy tylko decyzji, tylko osób mających możliwości, nie dotyczy umowy, nie dotyczy osób za granicą, nie dotyczy osób bez możliwości.

 

5. Brak informacji o osobach mieszkających za granicą

OPS-y nie informują, że:

  • dochodu osoby mieszkającej za granicą nie wolno przeliczać na PLN,
  • możliwości muszą być liczone w tej samej walucie co koszty,
  • koszty życia za granicą są 2–4 razy wyższe.

6. Pominięcie wykładni i orzecznictwa

Brak SPS‑023‑419/08, brak wyroku NSA I OSK 1620/22, brak zasady ochrony rodziny przed ubóstwem.

 

7. Wniosek

OPS-y powielają mity, mieszają przepisy, ignorują art. 103 ust. 2, stosują kryteria zamiast możliwości, wprowadzają obywateli w błąd, obciążają rodziny ponad ich możliwości. To systemowy chaos wymagający korekty na poziomie ministerstwa.

 

« powrót

Dodaj nowy komentarz