Michał Asman – niezależny analityk ustawy o pomocy społecznej, autor raportów o nieprawidłowościach w OPS i SKO, publicysta OPS.pl. 
Od 2024 r. prowadzę systemowe analizy dotyczące odpłatności za DPS, wywiadów środowiskowych oraz błędów proceduralnych w pomocy społecznej.

Specjalizuję się w wykładni kluczowych przepisów ustawy o pomocy społecznej (art. 5, 61, 64, 103 ust. 2, 107).
Moje publikacje ujawniają najczęstsze naruszenia prawa, w tym:

- błędne stosowanie kryteriów dochodowych zamiast art. 103 ust. 2,
- mylenie alimentacji z odpłatnością administracyjną,
- obciążanie wnuków bez podstawy prawnej,
- pomijanie art. 5 przy osobach mieszkających za granicą,
- nieprawidłowe prowadzenie wywiadów środowiskowych,
- błędne ustalanie katalogu osób zobowiązanych.

Moje analizy są wykorzystywane przez pracowników OPS, organy samorządowe i osoby przygotowujące się do kontroli SKO i WSA.
Celem mojej pracy jest przywrócenie zgodności praktyki z literalną wykładnią ustawy oraz uporządkowanie procedur, które od lat budzą wątpliwości w pomocy społecznej.

Moje publikacje na OPS.pl
Pełna lista artykułów, analiz i raportów dostępna jest tutaj:

• organ musi badać możliwości,
• nie wolno ustalać opłaty wyłącznie na podstawie kryteriów,
• możliwości to sytuacja osobista, zdrowotna, rodzinna i majątkowa,
• pominięcie możliwości narusza art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a.
NSA oddalił skargę SKO, które twierdziło, że wystarczy sam dochód.Sąd uznał to stanowisko za błędne.




DPS Dobiegniew – kolejny przykład błędnej interpretacji zasad odpłatności za DPS

2026-05-01 11:53:29, komentarzy: 0

Po analizie stron OPS‑ów i MOPR‑ów z Krotoszyna, Przywidza i Białegostoku, kolejny przykład potwierdza skalę problemu:

DPS Dobiegniew.


To nie jest OPS, lecz dom pomocy społecznej — a mimo to powiela te same błędy, które prowadzą do masowego wprowadzania obywateli w błąd.

 

To ważne, bo jeśli nawet DPS-y publikują nieprawidłowe informacje, to znaczy, że system nie ma żadnych bezpieczników.
Rodziny, które szukają informacji, trafiają na treści sprzeczne z ustawą, wykładnią i orzecznictwem.


 

1. Brak rozróżnienia między art. 54, art. 61 i art. 103 ust. 2

Strona DPS Dobiegniew poprawnie opisuje zasady kierowania do DPS (art. 54), ale całkowicie pomija art. 103 ust. 2, który reguluje odpłatność.
W efekcie:

  • opis jest niepełny,
  • wprowadza w błąd,
  • sugeruje automatyzm opłat,
  • nie wspomina o badaniu możliwości.

To jest powtarzający się schemat w całej Polsce.


 

2. Błędne przedstawienie hierarchii osób zobowiązanych

DPS Dobiegniew pisze:

„Obowiązanymi do wnoszenia opłaty są: mieszkaniec, małżonek, zstępni przed wstępnymi, a na końcu gmina.”

To jest prawda tylko w części.

Brakuje kluczowych elementów:

  • hierarchia nie jest automatyczna,
  • OPS musi badać możliwości każdej osoby,
  • OPS nie może przejść do kolejnej osoby, jeśli poprzednia nie ma możliwości,
  • OPS nie może obciążać wnuków, jeśli żyją dzieci,
  • OPS nie może obciążać rodziców, jeśli dzieci nie mają możliwości.

DPS przedstawia to jako prostą kaskadę, co jest sprzeczne z ustawą i orzecznictwem NSA.


 

3. Całkowite pominięcie MOŻLIWOŚCI — fundamentu art. 103 ust. 2

W całym tekście DPS Dobiegniew nie ma ani jednego zdania o:

  • badaniu możliwości,
  • kosztach życia,
  • kosztach utrzymania dzieci,
  • kosztach leczenia,
  • kosztach życia za granicą,
  • realnej zdolności płatniczej.

To jest najpoważniejszy błąd, bo art. 103 ust. 2 mówi wprost:

opłata zależy od możliwości, nie od dochodu.

DPS Dobiegniew tego nie uwzględnia.


 

4. Brak informacji o osobach mieszkających za granicą

Strona nie wspomina, że:

  • dochodu osoby mieszkającej za granicą nie wolno przeliczać na PLN,
  • możliwości muszą być liczone w tej samej walucie co koszty,
  • koszty życia za granicą są 2–4 razy wyższe.

To jest jeden z największych błędów OPS‑ów w Polsce — i DPS Dobiegniew go powiela.


 

5. Błędne przedstawienie odpłatności mieszkańca

DPS pisze:

„Opłata pobierana od mieszkańca może wynosić nie więcej niż 70% dochodu.”

To jest prawda, ale:

  • dotyczy tylko mieszkańca,
  • nie dotyczy rodziny,
  • nie dotyczy umowy,
  • nie dotyczy decyzji wobec osób trzecich.

DPS nie wyjaśnia różnicy między:

  • odpłatnością mieszkańca (art. 61 ust. 1),
  • odpłatnością rodziny (art. 103 ust. 2),
  • odpłatnością gminy (art. 61 ust. 2).

To prowadzi do błędnych wniosków.


 

6. Brak SPS‑023‑419/08 i orzecznictwa NSA

Strona nie zawiera:

  • wykładni MRiPS z 2008 r.,
  • zasady ochrony rodziny przed ubóstwem,
  • wyroku NSA I OSK 1620/22.

To oznacza, że DPS Dobiegniew przedstawia niepełny i wprowadzający w błąd obraz prawa.


 

7. Wniosek

DPS Dobiegniew powiela te same błędy, które występują na stronach OPS‑ów i MOPR‑ów:

  • brak art. 103 ust. 2,
  • brak badania możliwości,
  • mit automatycznej hierarchii,
  • brak informacji o osobach za granicą,
  • brak wykładni i orzecznictwa,
  • uproszczony, błędny model odpłatności.

 

To kolejny dowód, że system wymaga natychmiastowej reformy i centralnych wytycznych.

« powrót

Dodaj nowy komentarz