FRANK SZWAJCARSKI, EURO I LOGIKA WSPÓŁCZESNYCH WALUT 14.01.2026

1. Wprowadzenie – skąd to się wzięło

Moja analiza franka zaczęła się w latach 90., kiedy zauważyłem, że kurs CHF zachowuje się nienaturalnie stabilnie. Nie jak waluta rynkowa, ale jak waluta prowadzona „za rękę”. To był pierwszy sygnał, że SNB nie pozwala rynkowi decydować o wartości franka.

2. Lata 1996–1999 – pierwsze dowody

Relacja CHF/DEM była nienaturalnie stabilna. Frank poruszał się niemal identycznie jak marka niemiecka, mimo że Szwajcaria nie była w UE.

To pokazało, że SNB pilnował relacji do marki, a nie do rynku.

3. Powstanie euro – zmiana skali wyzwania

Gospodarka Szwajcarii od zawsze wzorowała się na gospodarce niemieckiej, a marka była jedną z najsilniejszych walut Europy. Dlatego frank był utrzymywany w relacji do marki. Kiedy powstało euro, frank automatycznie zaczął odnosić się do całej strefy euro, bo euro zastąpiło waluty wielu państw. Wcześniej SNB musiał reagować tylko na ruchy jednej waluty — marki. Po wprowadzeniu euro musiał brać pod uwagę gospodarki dwudziestu państw, co było zupełnie innym wyzwaniem.

To był moment, w którym kontrola stała się trudniejsza — ale SNB nadal ją utrzymywał.

4. Relacja EUR/CHF 2001–2003 – dowód absolutny

Po wejściu euro frank zachowywał się tak samo jak wcześniej wobec marki. To oznacza jedno:

SNB nie reagował na rynek — SNB reagował na euro.

5. Dlaczego SNB to robił

Powód jest prosty:

• Szwajcaria żyje z eksportu,

• eksport zależy od kursu,

• kurs zależy od Niemiec i strefy euro.

Dlatego frank musiał być utrzymywany w stabilnej relacji do euro.

6. Kryzys 2010–2011 – ucieczka kapitału do franka

Kiedy wybuchł kryzys zadłużeniowy, kapitał masowo uciekał z euro do franka. SNB próbował to zatrzymać komentarzami — bez skutku.

7. 2011 – sztywny kurs 1,20

SNB wprowadził sztywny kurs 1,20 CHF za euro, żeby ratować gospodarkę przed deflacją i załamaniem eksportu.

To była największa interwencja walutowa w historii Europy.

8. 2015 – „uwolnienie” kursu i eksplozja franka

To nie było prawdziwe uwolnienie. SNB tylko zrezygnował z obrony poziomu 1,20.

Frank wystrzelił, bo:

frank bez interwencji SNB jest walutą niebezpieczną, a nie stabilną.

Ale kontrola nie zniknęła:

• interwencje trwały dalej,

• SNB nadal sterował płynnością,

• SNB nadal pilnował, aby frank nie był zbyt silny,

• i jednocześnie pilnował, aby frank nie był słaby — bo wtedy nikt nie przelewałby kapitału do ich banków.

Cała legenda „bezpiecznego franka” opiera się na tym, że waluta wygląda na silną i stabilną. Gdyby frank był słaby, Szwajcaria straciłaby swój największy atut — napływ kapitału od ludzi i firm, które chcą ukryć majątek lub uciec przed opodatkowaniem.

9. Jak działa rynek walutowy – prawdziwa logika

To, jaki jest kurs franka do pozostałych walut, zależy wyłącznie od ich kursu do euro.

Dlatego:

• Polska ma wpływ na złotówkę do euro,

• ale nie ma wpływu na złotówkę do dolara — to zależy od EUR/USD.

Tak samo:

• SNB ma wpływ na franka do euro,

• ale nie na franka do dolara — to zależy od EUR/USD.

Reszta to matematyczne przeliczenia.

10. 2026 – moje pytania do SNB i ich milczenie

Zadałem SNB konkretne pytania. Nie odpowiedzieli. Bo odpowiedź oznaczałaby przyznanie się do manipulacji.

11. Wniosek końcowy

Frank wygląda na stabilny, bo SNB go stabilizuje. To nie jest waluta bezpieczna. To jest waluta kontrolowana.

12. Moja rola

Nie jestem instytucją. Nie jestem bankiem. Jestem człowiekiem, który:

• analizował,

• porównywał,

• obserwował,

• i wyciągał logiczne wnioski.

I dlatego odkryłem to, czego inni nie widzieli.

Michał Asman