W dniu 10 stycznia 2026 r. skierowałem do Szwajcarskiego Banku Narodowego (SNB) pismo zawierające pięć precyzyjnych pytań dotyczących polityki pieniężnej, w szczególności:

• opóźnionej interwencji na rynku walutowym,

• skutków gospodarczych tej decyzji,

• różnic strukturalnych między frankiem a euro,

• aktualności mitu „bezpiecznej waluty”,

• narzędzi SNB do przeciwdziałania przyszłym przepływom kapitału.

Pismo było jasne, uporządkowane i wymagało oddzielnych, konkretnych odpowiedzi.

Poniżej publikuję treść mojego pisma, odpowiedź SNB oraz mój komentarz.

2. Moje pismo do SNB (fragmenty kluczowe)

W piśmie zadałem pięć pytań, każde sformułowane w sposób jednoznaczny:

1. Dlaczego interwencja nie została przeprowadzona wcześniej, skoro przewartościowanie franka było widoczne już przy 1,40?

2. Czy SNB przyznaje, że opóźnienie interwencji przyczyniło się do deflacji, utraty konkurencyjności i szkód strukturalnych?

3. Czy SNB zgadza się, że stabilność euro wynika ze wspólnoty gospodarczej i efektu skali, a frank takiej strukturalnej siły nie posiada?

4. Czy mit „bezpiecznego franka” jest nadal uzasadniony w dzisiejszych realiach globalnych?

5. Jakimi konkretnymi narzędziami dysponuje SNB, aby zapobiec ponownej nadmiernej aprecjacji franka?

Na końcu poprosiłem o oddzielną, precyzyjną odpowiedź na każdy punkt, bez odsyłania do ogólnych dokumentów.

3. Odpowiedź SNB (cytat)

„Die Schweizerische Nationalbank legt in ihrem Geschäftsbericht ausführlich Rechenschaft über ihre Geldpolitik ab… Zu den strukturellen Stärken/Schwächen des Euros im Vergleich zum Franken und zu Ihrer Analyse von 2004 äussert sich die SNB nicht. Der Schweizer Franken gilt im Krisenfall nach wie vor als sicherer Hafen…”

SNB odesłał mnie do raportów i prezentacji, nie odnosząc się do żadnego z moich pytań.

4. Mój komentarz

A. SNB nie odpowiedział na żadne z pięciu pytań

Mimo że pytania były:

• konkretne,

• zamknięte,

• sformułowane w sposób wymagający jednoznacznej odpowiedzi,

SNB nie udzielił odpowiedzi na ani jeden punkt.

Zamiast tego:

• odesłał do ogólnych raportów,

• odmówił komentarza w kwestiach porównawczych,

• powtórzył standardową formułę o „bezpiecznym franku”.

To nie jest odpowiedź – to uniknięcie odpowiedzi.

B. SNB stosuje strategię komunikacyjną, nie merytoryczną

Bank centralny z definicji:

• nie przyznaje się do błędów,

• nie komentuje alternatywnych scenariuszy,

• nie ocenia własnych opóźnień,

• nie wchodzi w polemikę z analizami zewnętrznymi,

• nie ujawnia szczegółów narzędzi interwencyjnych.

Ich odpowiedź jest więc zgodna z instytucjonalną strategią: „nie komentować, nie oceniać, nie odpowiadać, odesłać do dokumentów”.

C. Najważniejsze kwestie pozostały bez odpowiedzi

SNB nie odniósł się do:

• przyczyn opóźnionej interwencji,

• skutków gospodarczych tej decyzji,

• różnic strukturalnych między euro a frankiem,

• aktualności mitu „safe haven”,

• narzędzi do przeciwdziałania przyszłym przepływom kapitału.

To były pytania fundamentalne – i wszystkie zostały pominięte.

D. Wniosek

SNB wybrał strategię milczenia merytorycznego. To było przewidywalne – gdyby odpowiedzieli szczerze, musieliby:

• przyznać, że interwencja była spóźniona,

• przyznać, że skutki były negatywne,

• przyznać, że frank nie ma strukturalnej siły euro,

• przyznać, że „safe haven” to głównie narracja,

• ujawnić narzędzia, których nie chcą ujawniać.

Dlatego uznaję sprawę za zamkniętą.

5. Podsumowanie

Publikuję tę korespondencję, ponieważ:

• moje pytania były merytoryczne i ważne,

• odpowiedź SNB nie odniosła się do żadnego z nich,

• warto pokazać, jak wygląda komunikacja z instytucją, która odpowiada za stabilność jednej z najważniejszych walut świata.

Jeśli SNB kiedykolwiek zdecyduje się na rzeczowy dialog, jestem gotów do dalszej dyskusji.

 

 

 

Betreff: Bitte um präzise Stellungnahme zu meiner Anfrage – Ihre Antwort vom 30.12.2025

 

 

 

Sehr geehrte Frau Kleinewefers Lehner, sehr geehrter Herr Schlegel,

 

besten Dank für Ihre Antwort auf mein Schreiben. Leider geht Ihre Stellungnahme nicht auf die zentralen Punkte ein, die ich angesprochen habe. Daher formuliere ich meine Fragen erneut – klar, einzeln und so, dass eine präzise Antwort auf jeden Punkt erforderlich ist.

 

Ich möchte nochmals betonen, dass mein Schreiben nicht die CHF‑Kredite in Polen betraf. Mein Anliegen richtet sich ausschließlich auf das geldpolitische Handeln der Schweizerischen Nationalbank und die Folgen Ihrer Entscheidungen für die Schweizer Wirtschaft.

 

1. Verspätete Intervention – Bitte um eine eindeutige Erklärung

 

Bereits bei einem Wechselkurs von 1,40 CHF pro EUR war die massive Überbewertung des Frankens klar erkennbar. Die SNB griff jedoch erst bei 1,20 ein.

 

Warum erfolgte die Intervention nicht früher, obwohl die Risiken deutlich sichtbar waren?

 

2. Wirtschaftliche Folgen – Bitte um Stellungnahme

 

Die verspätete Reaktion führte zu:

 

• Deflation,
• Verlust der Wettbewerbsfähigkeit des Exportsektors,
• Belastungen für Tourismus und Industrie,
• einer historisch aufgeblähten SNB‑Bilanz,
• strukturellen Schäden in mehreren Branchen.

 

Erkennt die SNB an, dass die Verzögerung der Intervention zu diesen negativen Folgen beigetragen hat?

 

3. Der Fall Griechenland – Bestätigung meiner Analyse von 2004

 

In der Zeitung „Rzeczpospolita“ vom 2. Februar 2004 wurde meine Analyse zitiert:

 

„In der Europäischen Union wird das Zinsniveau durch die Wirtschaft aller Mitgliedstaaten beeinflusst. Wenn in einem Land ein negativer Schock auftritt, dämpfen die anderen Volkswirtschaften diesen Effekt. Dadurch gibt es keine plötzlichen Ausschläge beim EURIBOR.“

 

Diese Analyse hat sich während der Griechenland‑Krise vollständig bestätigt. Der Euro stabilisierte die Situation, weil die Gemeinschaft der Eurozone die Schocks abfederte.

 

Stimmt die SNB zu, dass die Stabilität des Euro aus der wirtschaftlichen Gemeinschaft und der Skalierungskraft entsteht – und dass der Franken diese strukturelle Stärke nicht besitzt?

 

4. Der Mythos des „sicheren Frankens“ – Bitte um eine aktuelle Bewertung

 

Der Ruf des Frankens als „sicherste Währung der Welt“ stammt aus einer Zeit, in der Europa aus vielen kleinen, schwachen Währungen bestand.

 

Heute jedoch:

 

• ist der Euro die zweitwichtigste Währung der Welt,
• ist sein Marktvolumen um ein Vielfaches größer,
• entsteht Stabilität durch die Gemeinschaft der EU‑Volkswirtschaften,
• ist der Franken im globalen Maßstab eine kleine, isolierte Währung.

 

Hält die SNB den traditionellen Sicherheitsmythos des Frankens unter den heutigen globalen Bedingungen weiterhin für gerechtfertigt?

 

5. Risiko zukünftiger Kapitalströme – Bitte um konkrete Angaben

 

Die globalen Finanzmärkte sind heute größer, schneller und volatiler als je zuvor. Selbst große Reserven können in einem extremen Marktumfeld unzureichend sein.

 

Welche konkreten Instrumente stehen der SNB heute zur Verfügung, um eine erneute übermäßige Aufwertung des Frankens rechtzeitig zu verhindern?

 

6. Bitte um getrennte Antworten

 

Aufgrund der Bedeutung der oben genannten Punkte bitte ich um:

 

eine separate, präzise Antwort auf jede der fünf Fragen, ohne Verweise auf allgemeine Dokumente und ohne Wiederholung historischer Beschreibungen.

 

Ich danke Ihnen im Voraus für eine sachliche und klare Stellungnahme.

 

 

Mit freundlichen Grüßen Michael Asman